{Co-fic CNN Snoww&bonussen} =SF= Forever with you 2/3

posted on 23 Feb 2013 00:10 by bonussen in CoFiction
Title: [SF] Forever with you
Part : 2/3
Author: Snoww&bonussen
Paring: Channuneo
Rate: NC+
-----------------------------------
 
 

ฉันจะอยู่ข้างเธอเสมอ...Forever with you.






ร่างขาวหลับตาปี๋กับสัมผัสที่ไล้ทั่วผิวนุ่มละเอียด ขณะเม้มขบเรียวปากสีหวานด้วยพวงแก้มที่ระเรื่อสี

ริมฝีปากแดงอิ่มที่ขบเม้มเพื่อเก็บกลั้นเสียงร้อง กลับทำให้ร่างสูงนึกอยากสอดแทรกเรียวลิ้นเพื่อช่วงชิมความหอมหวานอีกซักหลายๆครั้ง “อย่ากัดปากตัวเองแบบนั้นสิครับ”

ตาเรียวร้อนผ่าวอิงขอบแดงปรายมองใบหน้าคมที่อยู่ไม่ห่างนัก “..อย่ามายุ่งได้มั้ย..” เสียงหวานสั่นเล็กน้อยขณะแสร้งทำเสียงแข็ง ก่อนเบนหนีดวงตาคมที่จดจ้อง หลบซ่อนใบหน้าบนหลังฝ่ามือที่กำแน่นท้าวพิงกับผนังห้อง

บอดดี้การ์ดหนุ่มเลิกที่จะยั่วเย้าเจ้านายตัวน้อยเมื่อผิวเนื้อเนียนนุ่มถูกเผยเต็มสายตาอยู่ตรงหน้า “ทำไมผมไม่เอะใจให้เร็วกว่านี้นะ” นิ้วเรียวค่อยๆ ลากกรีดไปตามแนวสันหลังหมดจดพร้อมกับริมฝีปากหยักที่ประทับฝากรอยสีกุหลาบเพียงจางๆ

แผ่นหลังบางไหวสั่นเล็กน้อยกับสัมผัสร้อนที่ไล้สัมผัสบนเนื้อเนียนละเอียด ขณะฝังรอยฟันลงบนกลีบปากสีหวานกลั้นเก็บเสียงของตนไว้

“เพราะถ้ารู้เร็วกว่านี้..” เสื้อตัวบางถูกมือใหญ่ดึงรั้งให้หลุดจากร่างอวบ ก่อนทาบฝ่ามือลงบนสะโพกกลมมนช้าๆ

ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อย “...ทำอะไร”

กระดุมกางเกงที่ร่างสูงปลดให้หลุดออกก่อนหน้านั้นทำให้ไม่เป็นอุปสรรคเมื่อมือใหญ่เริ่มดึงรั้งกางเกงบนร่างคนตัวเล็กลง ความรู้สึกที่เคยถูกกักเก็บไว้มาตลอด เมื่อวันนี้ต้องถูกเปิดเผยจึงทำให้ชายหนุ่มไม่ลังเลที่จะแสดงความรู้สึกว่าต้องการครอบครองคนตรงหน้ามากเพียงใด

“ช-ชานซอง เดี๋ยวก่อน” จุนโฮจ้องมองร่างสูงด้วยประกายตื่นๆ “คิด..จ-จะทำอะไร”

“ทำให้คุณหนูเป็นของผม..” บอดี้การ์ดหนุ่มเริ่มลวนลามสัมผัสร่างของเจ้านายตัวน้อยเพิ่มมากขึ้นด้วยมือใหญ่ที่ลูบไล้อย่างหยอกแกล้งที่ส่วนหน้า

“จ-จะบ้าหรอ..ชานซองฉันสั่งให้นายหยุดเดี๋ยวนี้ จะทำบ้าอะไร”

“ผมถอนคำพูดไปแล้ว เพราะฉะนั้นหยุดให้ไม่ได้แล้วละครับ” แกนกายเล็กถูกคนเอาแต่ใจกอบกุมคลึง
เค้นเพียงแผ่วเบา

“อ้ะ..” ร่างขาวสะดุ้งเล็กน้อยจากสัมผัสของมือหนาที่รุ่มร่ามล่วงเกินแตะต้องส่วนอ่อนไหว “ช-ชาน..”

“ครับคุณหนูอีจุนโฮ” เสียงทุ้มเริ่มแหบพร่ายามขานรับ

ตาเรียวจ้องมองด้วยประกายหวั่น “..เลิกเล่นได้แล้ว..ถ้ามีคนได้ยิน..จะทำยังไง”

“คุณหนูก็รู้ว่าคนแทบจะไม่มีในชั้นบินนี้” เพียงร่างบางถูกจับพลิกหันมา ดวงตาคมก็กวาดไล่มองไปแทบทุกสัดส่วนของคนตรงหน้าด้วยนัยน์ตาพราวระยับ พร้อมกับวงแขนเล็กที่ถูกจับยกคล้องไว้บนลำคอหนา

ร่างสูงเอนพิงหน้าผากของทั้งคู่ไว้ด้วยกัน ขณะดวงตาคมจดจ้องวงหน้าที่ระเรื่อสีด้วยลมหายใจหอบเบาๆ “..ชานซอง..” เสียงหวานที่แผ่วลงไร้ซึ่งการต่อต้าน ทำให้มือหนาค่อยๆ กรีดปลายนิ้วตามสะโพกโค้งมน กับเนื้อผิวละมุนนุ่มทำให้ยิ่งอดไม่ได้ที่จะโหยหา ปลายจมูกโด่งคลอเคลียจมูกรั้นเรียกร้องความสนใจไม่ห่าง

“บอกผมสักนิดสิว่าทำไมต้องทำแบบนั้น” ร่างสูงทาบริมฝีปากลงบนเรียวปากเล็กเพื่อจุมพิต ก่อนผละออกรอคอยประโยคคำตอบจากคนตรงหน้า แต่เมื่อร่างบางยังคงนิ่งเงียบชายหนุ่มจึงกระตุ้นด้วยเรียวลิ้นร้อนที่โลมเลียลงบนใบหูขาว ก่อนฟันคู่สวยจะขบกัดติ่งหูคนตัวเล็กเพียงเบาๆ

“บอกผมหน่อยสิว่าทำไม...” กลิ่นหอมหวานของคนตรงหน้ากำลังล่อลวงให้ชานซองต้องใช้ริมฝีปากสำรวจตรวจตราไปแทบจะทุกเนื้อผิวเนียนนุ่ม ชายหนุ่มซึบซับช่วงเวลาแสนหวานอย่างค่อยเป็นค่อยไป ก่อนตุ่มไตสีสวยที่ยั่วเย้าจะตรึงสายตาร่างสูงให้ต้องโน้มใบหน้าลงละเลียดชมชิม

“..เรื่อง..อะไร”

“ทำไมถึงได้ใจร้ายและปากแข็งนัก” ริมฝีปากหยักยังคงลากสัมผัสไปตามแผ่นอกอวบดูดดึงแต่งแต้มรอยแดงอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ประทับร่องรอยตามความโหยหาที่อัดแน่นอยู่ในร่าง

มือขาวพยายามจะผลักหัวไหล่หนาออก ด้วยร่างที่สั่นเทาจากสัมผัสหวามที่ถูกปรนเปรอ “ชาน..” นัยน์ประกายเรียวรีสั่นไหวตามห้วงอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้า

“รักผมจริงๆ อย่าที่เขียนในจดหมายหรือเปล่า” เสียงทุ้มนุ่มนวลผสานสายตาเว้าวอนทอดมองใบหน้าหวานเพื่อเรียกร้องคำตอบจากคนตัวเล็ก

คนตัวเล็กเบนใบหน้าที่ระเรื่อสีหลบหนีคำถาม “..จดหมายอะไร..ไม่เห็นรู้เรื่อง..สักหน่อย”

ร่างสูงค่อยๆเคลื่อนสัมผัสร้อนต่ำลงมาหน้าท้องเนียนมน ก่อนกางเกงยีนส์เข้ารูปที่เกาะติดสะโพกสวยจะถูกมือใหญ่รูดดึงลงตามเรียวขาขาว ลมหายใจอุ่นริดรดลงบนส่วนอ่อนไหวที่ไม่ค่อยจะสงบนิ่งดีนักของร่างบางทันทีที่ใบหน้าคมจงใจเลื่อนเข้าใกล้

“..ด-เดี๋ยว”

“จะห้ามผมงั้นเหรอครับ” ร่างสูงที่ทรุดลงกับพื้นเงยหน้าขึ้นมองพร้อมน้ำเสียงออดอ้อน “คุณหนูไม่ต้องการผมแล้วจริงๆเหรอครับ” กางเกงชั้นในตัวบางถูกนื้วหนาเกี่ยวดึงออกอย่างเชื่องช้า

“ช..ชานซอง” มือเล็กกดน้ำหนักตัวลงบนหัวไหล่ของร่างสูง ขณะจ้องมองด้วยประกายวูบไหว “จะทำอะไร..” ริมฝีปากหนาที่เข้าครอบคลุมส่วนอ่อนไหวหยุดถ้อยคำจากร่างบางในทันที

ชายหนุ่มปรนเปรอร่างบางที่เริ่มสั่นสะท้านด้วยความนุ่มนวล ค่อยๆจิบชิมส่วนอ่อนไหวบนร่างเล็กทีละส่วนช้าๆ ลิ้นร้อนไล้หยอกไปทั่วแกนกายสีสวยสลับริมฝีปากที