{OS} I remember [Doojoon x Junho]

posted on 21 Jul 2012 22:00 by bonussen in DooHo
Title: I Remember
By : bonussen
Pairing: Doojoon x Junho, ???x Junho

Talk: มีตัวอักษร 2 สีน้า >>> ปัจจุบัน & อดีต
 
สำหรับโบว์ไม่ว่าจะฟิคเรื่องไหนของดู๋โฮ ก็คงจะอารมณ์ประมาณนี้มั้ง คู๋ดู๋โฮ อาจไม่เป็นที่รู้จักนัก แต่หวังว่าจะรักและเอ็นดูไม่แพ้คู่อื่นๆนะคะ แม้อาจไม่ได้รับความสนใจเท่าไรกับคู่นี้ แต่เพราะชอบจริงๆยังไงก็จะแต่งเรื่อยๆน้า มาช่วยเป็นกำลังใจให้โบว์ด้วยน้า~

สำหรับเรื่องนี้ค่อยๆอ่านไป ฟังเพลงไปน้าคะ หวังว่าจะชอบกันนะคะ ^^
------------------------------------------------------------------

~bonussen~



~...I Remember...~ 

~Pairing: Doojoon x Junho~

 


ผมจ้องมองดวงหน้าขาว เจ้าของรอยยิ้มตาหยีอันเป็นเอกลักษณ์
ขณะที่ผมเฝ้ามองภาพเขาหัวเราะอย่างสดใส ผมกลับไม่อาจห้ามรอยยิ้มจางๆที่เจือบนใบหน้าของผมได้เลยสักที

ภาพรอยยิ้มของเขา


ผมยังจำได้ ใน'วันแรก' ที่ผมพบกับเขา
วันที่อากาศอบอุ่นแสนสบาย กับแสงแดดอ่อนๆที่ค่อยๆ ซึมซับลงบนผิวหนัง
รอยยิ้มของเขา รอยยิ้มสดใสของเขา รอยยิ้มที่เจิดจ้ากว่าแสงใดๆ รอยยิ้มที่กลบแม้กระทั่งแสงสว่างของดวงอาทิตย์

รอยยิ้มที่ผมตกหลุมรัก


ผมยังจำได้
เส้นผมสีอ่อน กับเกลียวผมเนียนนุ่มที่พริ้วสลวยตามทิศทางสายลม

ผมยังจำได้
รอยยิ้มของเขาในวันแรกที่ผมได้พบกับเขา
.
.
ผมยังคงจ้องมองดวงหน้าขาว ในตอนที่เขาหัวเราะอย่างร่าเริง ในยามที่ริมฝีปากคู่สวยของเขาขยับขึ้นลง
ราวกับ เวลาโดยรอบกลับเดินอย่างเชื่องช้า ราวกับสมองค่อยๆหยุดสั่งการ

เหมือนกับในครั้งแรกที่ผมจูบเขา


ผมยังจำได้
ใน'จูบแรก'ของพวกเราในวันที่ความรู้สึกถูกทักทอเป็นถ้อยคำ เมื่อมันเอ่อล้นจนเกินกักเก็บไว้
เส้นผมของเขาชุ่มด้วยประกายพราวของหยดน้ำ กับช่วงลมหายใจหอบจากการวิ่งผ่านม่านของสายฝนที่ยังคงกระหน่ำเทอย่างไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลงง่ายๆ

ลมอ่อนๆ พัดสัมผัสกับผิวหนังที่เปียกชื้น กลับห่อหุ้มร่างกายด้วยไอความเย็น
ผมเฝ้ามองไหล่บางที่สั่นเทาน้อยๆ ในอ้อมกอดของตน

เสื้อโค้ทตัวหนา ถึงแม้จะเปียกชุ่มไม่ต่างกับพวกเรา
แต่อย่างน้อยผมก็เชื่อว่ามันอาจช่วยเพิ่มความอบอุ่นให้กับเขาได้บ้าง ผมทาบวางลงบนหัวไหล่ขาว
โอบรอบเอวของเขาจากทางด้านหลัง แผ่นหลังที่แนบชิดกับหน้าอกของผม เสียงชีพจรหัวใจคือสิ่งเดียวที่ก้องในหัว ขณะเขาช้อนมองมาที่ผม

ผมยังจำได้
ดวงตาเรียวที่สะท้อนภาพเงาของผม สีระเรื่อระบายจางบนผิวแก้มใส กลับทำให้ผมไม่สามารถกักเก็บรอยยิ้มของตัวเองไว้ได้ ราวกับเวลาที่ไหลเวียน เดินวนเชื่องช้า เสียงลมหายใจของเขากังวาลชัดเจนมากขึ้น เมื่อระยะห่างที่กั้นกลางพวกเราถูกบั่นทอน

ดวงตาเรียวเลื่อนผลุบแนบปิดลง กับริมฝีปากของพวกเราที่บรรจบซึ่งด้วยกัน

จูบแรกกับคนที่ผมหลงรัก


ผมยังจำได้
สัมผัสนุ่มละมุนที่ตรึงในรสจูบ หน้าผากที่แนบพิงกันกับความรู้สึกของผมที่ถูกร้อยเรียงเป็นถ้อยคำ

"จุนโฮ"

"ชั้นชอบนาย"

ผมยังจำได้
ในวันแรกที่เราจูบกันในห้วงเวลาที่ไร้ซึ่งจุดสิ้นสุด คำสารภาพจากส่วนลึกของความรู้สึกที่เอ่อล้นในจิตใจของผม
.
.
ผมซุกมือของตัวเองในเสื้อโค๊ทตัวหนา
อากาศภายนอกอาจหนาวเย็นจนกรีดบาดเนื้อผิว แต่รอยยิ้มของเขากลับอบอุ่นเสมอ

อบอุ่นภายในจิตใจของผม


ผมได้แต่อมยิ้มคนเดียวกับเรื่องราวที่หลั่งไหลเข้ามาในความคิด ในขณะที่ผมยังคงจ้องมองรอยยิ้มสดใสของเขา
ความอ่อนโยนของเขาถูกส่งมอบมาในรอยยิ้ม รอยยิ้มที่ทำให้ผู้คนที่เห็นอดไม่ได้ที่จะยิ้มตามอย่างสบายใจ

ผมยังจดจำมันได้
ในวันที่เขาฝืนรอยยิ้ม หวังกลืนความเจ็บปวดไว้กับตนเอง ฝืนรอยยิ้มเพียงหมายจะคลายความกังวลให้กับผู้คนรอบๆ ตัว